Πρώτη φορά στη Λατινική Αμερική | 21 μέρες στο Περού.

Λίγα χρόνια πριν -πάνω από 10 σίγουρα- αλλά είναι από εκείνα που σου φαίνονται σαν χθες- σε μια φοιτητική καφετέρια στην Πάτρα, μια παρέα έπαιζε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι από αυτά που σου δίνεται μια λέξη και πρέπει να την περιγράψεις στην ομάδα σου χωρίς να αναφέρεις τις 10 λέξεις-κλειδιά που είχε από κάτω. Ναι, το ένα άτομο από την παρέα ήμουν εγώ και μία λέξη που μου είχε τότε τύχει και ακόμα θυμάμαι ήταν η λέξη «Μάτσου Πίτσου». Τι να πεις τώρα; Πώς να το περιγράψεις αυτό; Ταξίδι ζωής; Τόπος ιερός; Ταξιδιωτικός στόχος; Μια από τις στάσεις σε εκείνο το roadtrip της Λατινικής Αμερικής που ονειρεύεσαι μέσα σ’ ένα τροχόσπιτο; Μάλλον κανείς από την ομάδα σου δε θα έβρισκε τίποτα, θα σε κοίταζαν περίεργα, θα τσαντιζόντουσαν για την ήττα του γύρου αυτού. Οπότε η λύση ήταν μία. Κάθεσαι σιωπηλή, κάνεις ότι σκέφτεσαι και παράλληλα το φαντάζεσαι. Σε βλέπεις -στο κοντινό μέλλον, ελπίζεις- να στέκεσαι στην κορυφή του Ιερού Λόφου των Ίνκας και να τον θαυμάζεις, να κλέβεις την ενέργεια του. Θα χάσετε που θα χάσετε, ας το απολαύσεις τουλάχιστον.

IMG_25055Πέρασαν λοιπόν 10+ χρόνια από τότε για να ζωντανέψει εκείνη η εικόνα. Έφτασε το καλοκαίρι του 2018 για να πραγματοποιήσεις αυτό το ταξίδι. Αυτό το ταξίδι που το σκέφτεσαι από τότε, που το συζητάτε τα τελευταία 2 χρόνια τουλάχιστον, που ο τελευταίος χρόνος παρά λίγο να σε κάνει να το ακυρώσεις λόγω έκτακτων παραγόντων. Αλλά τελικά πήγες. Και το Machu Picchu ήταν μόνο ένα μικρό μέρος από αυτά που φανταζόσουν τότε, σιωπηλή πίσω από την κάρτα του παιχνιδιού.
IMG_25192Στην οργάνωση ο ορειβατικός σύλλογος ΕΠΟΣ Φυλής. Δοκιμασμένος ήδη από το ταξίδι στην Ινδία, αλλά και με μια παρέα ακόμα πιο δοκιμασμένη και δεμένη στα ελληνικά βουνά. Ήταν δύο συστατικά-βάση που σου έδιναν μια επιπλέον σιγουριά. Από το Σεπτέμβρη του ’17 μέχρι και λίγες μέρες πριν το ταξίδι, διάβαζα και ξαναδιάβαζα το πρόγραμμα και τις τροποποιήσεις του, πήγαινα σε συναντήσεις ενημερωτικές, έλεγα σε παρέες ότι θα πάω στο Περού γελώντας, με αποτέλεσμα να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι τους κάνω πλάκα.

21 μέρες στη Λατινική Αμερική λοιπόν, 21 μέρες στο Περού!

Ένα ταξίδι που τα είχε όλα, αλλά άφησε και κάτι για να επιστρέψεις! Γιατί αυτό ήταν και είναι το μόνο σίγουρο. Στη Λατινική Αμερική δεν πας μόνο μια φορά. Πάντα επιστρέφεις. Ένα ταξίδι ζόρικο που σε έφτασε στα όρια σου αρκετές φορές, που ήθελες να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο να γυρίσεις πίσω, που πίεσες τον εαυτό σου για ένα ακόμα βήμα. Αλλά στο τέλος, όταν όλα είχαν τελειώσει -το ήξερες ήδη!- ήθελες κι άλλο. Μιλάω πολύ γενικά όμως, και χάνουμε την ουσία. Πάμε να το πιάσουμε από την αρχή. Βάλε ΑΥΤΟ να παίζει, πάρε μια κούπα καφέ ή κακάο, μιας και θα σου μιλήσω για το Περού και εύχομαι να το απολαύσεις και βγαίνοντας από εδώ να ξεκινήσεις τον δικό σου προγραμματισμό του ταξιδιού.

Βασικός Στόχος: Cordillera Blanca, Περουβιανές Άνδεις, Santa Cruz Trek.
Δευτερεύοντες στόχοι: Περουβιανός Αμαζόνιος, Βουνό 7 χρωμάτων, Λίμνη Titikaka, Machu Picchu.
IMG_24223lΜετά από 15 ώρες (συνολικά) πτήσης, να ‘σαι στην Lima, την πρωτεύουσα της χώρας. Η πρώτη εικόνα ελαφρώς απογοητευτική. Μια πόλη χαώδης, με τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα στους δρόμους, πολύ καυσαέριο. Μπορεί βέβαια να έφταιγε και η κούραση του ταξιδιού. Θα της έδινες άλλη μια ευκαιρία. Δε μπορεί, όλοι οι τόποι κάτι έχουν να σου δώσουν. Μόνο που η Lima θα στο φανέρωνε λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού. Οπότε πάμε να προχωρήσουμε και επιστρέφουμε.
IMG_24307
Επόμενη στάση: Huaraz.
Πόλη κυρίως ορειβατική. Εδώ είναι η βάση πολλών ορειβατικών αποστολών που ξεχύνονται προς κάθε κατεύθυνση των Άνδεων, εδώ ήταν και η δική μας. Στην αρχή για να πεζοπορήσουμε στη λίμνη Churup των 4.450 μ. και να εγκλιματιστούμε στο υψόμετρο, αλλά και να πάρουμε μια καλή πρώτη γεύση περουβιανής φύσης. Από εδώ θα ξεκινούσε (οδικώς σε πρώτη φάση) και η διαδρομή μας για το 4ήμερο Santa Cruz Trek, που ήταν ο πρώτος στόχος. Ένα trekking που θεωρείται από πολλούς ιδανικό για αρχάριους, με πολλές εναλλαγές καθ’ όλη τη διάρκεια του, απίστευτη φύση και εικόνες γύρω σου, αλλά και πολύ κρύο. Μη ξεχνάμε ότι το δικό μας καλοκαίρι είναι ο δικός τους χειμώνας, και αν αυτό στις πόλεις το ξεχνάς λόγω των ήπιων θερμοκρασιών, το βουνό δε σε αφήνει να το ξεχάσεις.
IMG_24333
4 μέρες, 3 νύχτες στο βουνό. 3.760μ., 4.200μ., 3.700μ. τα υψόμετρα ύπνου.

Με τη Lucia αρχηγό, μια 29χρονη ντόπια, οδηγό βουνού, 4-5 συνοδούς και τα μουλάρια τους.

4 μέρες που χόρτασες πεζοπορία, λίμνες, κορυφές -με αυτήν του Alpamayo να κλέβει λίγο παραπάνω τη δόξα. Αλλά και 4 μέρες που ήθελες λίγο παραπάνω επικοινωνία με ντόπιους ανθρώπους των βουνών να σου φανερώσουν εκείνα τα αυθεντικά χαμόγελα που είχες γνωρίσει και στο άλλο ημισφαίριο, και που πλέον μόνο εκείνοι μπορούν να το κάνουν. Όπως εκείνες οι συναντήσεις στο χωριό Vaqueria, λίγο πριν το τέλος της διαδρομής σας, που μπλεκόσασταν με παιδιά που πήγαιναν σχολείο και τις μαμάδες τους, με ανθρώπους που ήθελαν λεφτά γιατί έπρεπε επειγόντων να εγχειριστούν, με ανθρώπους που διέκοπταν την καθημερινή τους ρουτίνα για ένα χαμογελαστό «καλημέρα».

IMG_24509
Και 3 νύχτες που έψαχνες στον ορειβατικό σάκο να βρεις να φορέσεις και κάτι ακόμα, με ένα φερμουάρ στη σκηνή-κουζίνα που δεν έκλεινε καλά και έψαχνες πάντα τη θέση που «κόβει» περισσότερο, με έναν ουρανό-κέντημα, που σου δίνει την αίσθηση ότι δεν τον έχεις δει ξανά με τόσα αστέρια, με τη λαχτάρα που τρως το φαγητό κάθε βράδυ από τη συσσωρευμένη κούραση -ιδιαίτερα τις σούπες για να ζεσταθείς, αλλά και με την ανυπομονησία για το πλάνο της επόμενης μέρας πριν πέσεις για ύπνο.
IMG_24422a
Και φυσικά τη χαρά και τη γιορτή της τελευταίας νύχτας στο βουνό που πλέον ο στόχος της διάσχισης της κοιλάδας Santa Cruz είχε επιτευχθεί και το γιορτάζατε με το -αναμενόμενο- Pisco Sour.
IMG_24440
Επόμενη στάση: Puerto Maldonado, Αμαζόνιος.

Αλλαγή κλίματος, αλλαγή ρούχων, πετάμε ορειβατικά, φοράμε καλοκαιρινά και κατευθυνόμαστε προς τον Αμαζόνιο. Πριν όμως φτάσουμε εκεί αεροπορικώς από τη Lima, κάνουμε μια στάση στις πυραμίδες του Caral -τον παλιότερο πολιτισμό της Αμερικής. Εντυπωσιακό ακούγεται, αλλά οι τουριστικές υποδομές της πόλης θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί παραπάνω και να νιώσεις καλύτερα ότι βρίσκεται σε έναν σπουδαίο τόπο.
IMG_24552Puerto Maldonado και από εκεί διασχίζοντας με πιρόγες τον ποταμό Madre de Dios, μπαίνουμε στο Εθνικό Πάρκο Tambopata όπου ήταν και η διαμονή μας. Από την πρώτη στιγμή προσγείωσης στο αεροδρόμιο του Puerto Maldonado, είχα δύο συγκρουόμενα συναισθήματα μέσα μου. Από τη μία ο Αμαζόνιος σαν ταξιδιωτικό όνειρο που επιτέλους το ζω, από την άλλη γίνομαι μέρος Της οικολογικής καταστροφής του μεγαλύτερου πνεύμονα οξυγόνου του πλανήτη μόνο και μόνο από την προσγείωση του αεροπλάνου που με έφερε εδώ. Η μάχη δεν έχει νικητή, απλώς προσπαθούμε πάντα για τη λιγότερο δυνατή επιβάρυνση του περιβάλλοντος.
IMG_24629c2 διανυκτερεύσεις λοιπόν στον Αμαζόνιο που περιελάμβαναν δραστηριότητες όπως επίσκεψη στο Νησί των Πιθήκων (Ναι! Είχε πιθήκους!), νυχτερινό παραποτάμιο κυνήγι κροκοδείλων και υδρόχοιρων, βαρκάδα στην λίμνη Sandoval για παρατήρηση της πανίδας της -ίσως το πιο μαγευτικό τοπίο- και μικρή πεζοπορία-βόλτα στο δάσος της, διάσχιση κρεμαστής γέφυρας, βραδινό κυνήγι εντόμων, φιδιών, ταραντούλας και άλλων «πραγμάτων». Μια εμπειρία δηλαδή, που ποτέ δεν πίστευες ότι θα έχεις. Ωραία και καλά όλα αυτά, αν και ακούγονται ελαφρώς τουριστικά, αλλά αυτό που δε θα ξεχάσω από εκείνες τις μέρες είναι οι ήχοι της φύσης όταν έπεφτες για ύπνο στην καλύβα σου το βράδυ, και όταν σηκωνόσουν το πρωί. Ναι ήσουν μέσα στη φύση, και την άκουγες, την ένιωθες δίπλα σου όσο ποτέ άλλοτε.
IMG_24637d

Επόμενη στάση: Cusco.

Και φτάσαμε στην πόλη που ο περισσότερος κόσμος ταυτίζει με το Περού και που σε αρκετές περιπτώσεις είναι και ο μοναδικός λόγος επίσκεψης στην χώρα. Ευτυχώς όχι για εμάς. Παρ’ όλα αυτά, ναι είναι μια πανέμορφη πόλη, ίσως θέλαμε να τη χαρούμε λίγο ακόμα μόνη της, αλλά είχαμε κλεισμένα ραντεβού.
IMG_24716
Το πρώτο ήταν το Βουνό των 7 Χρωμάτων ή Rainbow Mountain, ένα Βουνό που κάπου ενδόμυχα πίστευα ότι αυτές οι εντυπωσιακές φωτογραφίες που έβλεπα στο internet ήταν αποτέλεσμα photoshop. Δεν ήταν όμως. Ξεκινώντας από το Cusco στις 3 το πρωί με το λεωφορείο, φτάσαμε στο σημείο έναρξης πεζοπορίας παγωμένοι. Πρωί είναι ακόμα λες, θα ανέβει η θερμοκρασία, θα ζεσταθούμε. Έλα όμως που δεν ανέβαινε με τίποτα. Ήταν ίσως το περισσότερο κρύο που ένιωσα ποτέ, ήταν η στιγμή που ήθελα να τα παρατήσω όλα να γυρίσω πίσω επιτόπου. Ήταν και το υψόμετρο που ανεβήκαμε ξανά στα 5000μ., δεν ήθελε και πολύ. Και εκεί λες -και σου λένε!- «Πάμε, μπορείς, ένα βήμα τη φορά, πάρε μια ανάσα και φύγαμε» και κάτι καταφέρνεις στο τέλος, ακόμα κι αν εκείνη τη στιγμή δε σε νοιάζει τίποτα, παρά μόνο να βρεις μια ζεστή γωνιά, ένα τσάι κόκας, να συνέλθεις. Και να βλέπεις και στο μονοπάτι τους ντόπιους, με τα πολύχρωμα ρούχα τους να περπατάνε σχεδόν ξυπόλητοι και με ελαφριά ρούχα, πάντα όμως χαμογελαστοί. Και να λες δε μπορεί, κάτι κάνω λάθος. Θα φτάσω στο τέλος και θα το βρω εκεί. Τους έκλεψες λίγη από την ενέργεια, και τελικά το κατάφερες και εσύ.
IMG_24720
Δεύτερο ραντεβού οι Ίνκας. Ιερή Κοιλάδα, αγορά Chincheros, Salinas de Maras (αλατωρυχεία), Ollantaytambo, Aguas Calientes, Machu Picchu. Εδώ να κάνω μια εξομολόγηση. Την ιστορία και τον πολιτισμό των Ίνκας πριν από αυτό το ταξίδι δεν τα είχα μελετήσει εις βάθος. Ήξερα κάποια βασικά πράγματα, μέχρι εκεί. Εκείνες τις μέρες όμως, που πηγαίναμε από το ένα Παλάτι στο άλλο, περνούσαμε από τις καλλιέργειες, τα αλατωρυχεία, το αστεροσκοπείο, τις πηγές, τους Ναούς, προσπαθώντας μετά από μόνη μου να φανταστώ τη ζωή του τότε, αρχίζεις και νιώθεις ένα δέος. Αρχίζεις και ψάχνεσαι λίγο μόνος σου να δεις τι πραγματικά έγινε τότε και να λύσεις άλυτα μυστήρια που μέχρι και σήμερα παραμένουν μυστήρια. Δε θα τα λύσεις, αλλά είναι σαν να διαβάζεις ένα ιστορικό βιβλίο μυστηρίου, με αληθινά γεγονότα, και να προσπαθείς να βρεις εσύ το τέλος.
IMG_25001
Μόνο και μόνο το γεγονός ότι το Machu Picchu μέχρι και σήμερα δεν έχει ξεκαθαριστεί η ακριβής λειτουργία του, αλλά είναι και η πιο καλοδιατηρημένη «πολιτεία» των Ίνκας, και η μόνη που γλίτωσε από τους Ισπανούς, σου δημιουργεί ένα μυστήριο. Ένα τεράστιο Γιατί και Πώς μέσα στο κεφάλι σου. Όλα αυτά στην αρχή, γιατί μετά σου αρκεί που είσαι εκεί, το ζεις, το περπατάς, παίρνεις την ενέργεια του (να τη πάλι η ενέργεια που θα κορόιδευες αν τη διάβαζες αλλού!) και ταξιδεύεις πίσω στον χρόνο. Όχι, αυτό το ταξίδι δεν είναι ακόμα μια πινέζα στον χάρτη. Είναι ένα πραγματικό ταξίδι, ένα ταξίδι στον χρόνο, μια διαφορετική γνωριμία με τον εαυτό σου, ένα ταξίδι από το οποίο θα γυρίσεις πίσω και πραγματικά θα τα δεις όλα διαφορετικά. Κι ας μην έκανες το Incas Trail να είσαι σαν να πηγαίνεις με πρώτη στην Κηφισίας στις 4 το μεσημέρι και να μην κουνιέται τίποτα από την κίνηση.

Επόμενη στάση: Lake Titikaka, Uros Islands, Amantani, Taquile.
IMG_25133
Μία ακόμα εσωτερική πτήση για Puno και από εκεί πλέουμε στη λίμνη Titikaka, την μεγαλύτερη αλπική λίμνη του κόσμου σε υψόμετρο 3.814μ. Και εδώ, κάνουμε κάτι σαν island hopping, αλλά σε υψόμετρο. Ξεκινώντας από τα πλεούμενα νησιά Uros, φτιαγμένα από καλάμι και χώμα, με διάρκεια ζωής κατά μέσο όρο 30 χρόνια, και με πολλές άγκυρες γύρω τους για να μη φτάσουν Βολιβία. Ο Πρόεδρος και οι κάτοικοι του ενός μάς ξεναγούν, μάς δείχνουν ακριβώς τον τρόπο κατασκευής τους, μάς ανοίγουν τα σπίτια για να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας του πώς ζει ένας άνθρωπος εδώ. Αλλά αυτός που έκλεψε την καρδιά μας ήταν ο Πρόεδρος Junior, ένα αγρίμι που τη μια στιγμή θύμωνε με το κοριτσάκι που είχε πουλήσει περισσότερα «έργα ζωγραφικής» από τον ίδιο και το χτύπαγε, και την άλλη το έπαιρνε από το χέρι και το οδηγούσε προς αυτό που λίγο αργότερα θα το ονόμαζαν «πλοίο της αγάπης» και εκεί θα έμπαιναν τα ερωτευμένα ζευγάρια. Ακόμα και σε αυτήν την πλευρά του πλανήτη, μερικά πράγματα όπως η μάχη των φύλων και ο έρωτας είναι ίδια και απαράλλακτα.
IMG_25138n
Η επόμενη στάση θα ήταν και η διαμονή μας για σήμερα. Ένα άλλο νησί της λίμνης,  σταθερό αυτή τη φορά, το νησάκι Amantani και οι ιθαγενείς ινδιάνοι κάτοικοί του. Στα σπίτια των οποίων θα μέναμε, θα μάς φιλοξενούσαν, θα μας μαγείρευαν, και το βράδυ θα έστηναν και μια μουσική γιορτή με παραδοσιακά όργανα και φορεσιές για χορό και τραγούδι. Μια εμπειρία που στην ουσία είναι ο λόγος που ταξιδεύεις. Να γνωρίσεις, να συζητήσεις, να ζήσεις από κοντά τέτοιους ανθρώπους.
IMG_25145w
Την επόμενη μέρα, επόμενο νησί. Taquile. Στο νησί που οι άντρες πλέκουν. Πεζοπορία με θέα τη λίμνη -γιατί ωραία και θεαματικά τα βουνά, αλλά το υγρό στοιχείο το αγαπάμε λίγο παραπάνω, ένα τελευταίο παραδοσιακό γεύμα κατ’ ευθείαν από τον βυθό της λίμνης με την ίδια θέα, και σιγά-σιγά παίρνουμε το καΐκι της επιστροφής και έχουμε ήδη αρχίσει να νιώθουμε περίεργα για το τέλος του ταξιδιού που πλησιάζει, και από τη μία θες να γυρίσεις πίσω στο αγαπημένο σου μαξιλάρι, αλλά από την άλλη θες να συνεχίσεις να εξερευνείς και να ανακαλύπτεις νέους τόπους και ανθρώπους.
IMG_25167c

Τελευταία στάση. Lima, Barranco.

Και το ταξίδι κλείνει όπως άρχισε. Στην πρωτεύουσα. Και συγκεκριμένα σε εκείνη τη μποέμικη, πολύχρωμη γειτονιά της πρωτεύουσας που σε έκανε να βρεις τον λόγο να την αγαπήσεις και αυτή, παρ’ όλη τη κακή -αρχικά- εντύπωση. Barranco, λοιπόν, με θέα των Ωκεανό, με τα εντυπωσιακά graffiti στους  δρόμους, με τα μπαράκια και τα καφέ που δεν ξέρεις ποιο να πρωτοδιαλέξεις, με τους πλανόδιους πωλητές και τις δημιουργίες τους που θα σε πείσουν να σταματήσεις -αν όχι να αγοράσεις- να ανταλλάξεις δυο κουβέντες για τη ζωή.
IMG_25195
Και κάπως έτσι, το ταξίδι τελειώνει γεμάτο χρώματα, αναμνήσεις και ιστορίες 21 ημερών να διηγείσαι μια ζωή. Ιστορίες που άλλες τις θυμάσαι και χαμογελάς χαρούμενα, άλλες λυπημένα, καμιά όμως δε θες να ξεχάσεις. Γιατί όλες γίνανε εμπειρία -αυτή που κερδίζεται μόνο έτσι και όχι στα πανεπιστήμια και τα μεταπτυχιακά του κόσμου.
IMG_25195a

“A prophet once said ‘Don’t tell me what a man says, don’t tell me what a man knows. Tell me where he’s traveled?’ I wonder about that, do we get smarter, more enlightenment as we travel? Does travel bring wisdom? I think there is probably no better place to find out than Peru.”

— Anthony Bourdain

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s