Νίσυρος | Στο νησί-ηφαίστειο που δεν είναι η Σαντορίνη.

Λίγο πριν την τελευταία ανάσα του καλοκαιριού, και ταυτόχρονα με τις πρώτες του φθινοπώρου -όλες, όμως, ακόμα καυτές- κάναμε μια τελευταία νησιώτικη βόλτα στο σοκάκια της Νισύρου. Ένα νησί που ενώ πάντα είχα στο μυαλό μου, ποτέ δεν το είχα πάρει σοβαρά και να πω «Φύγαμε για Νίσυρο!». Κακώς! Ήρθε, όμως, για ακόμη μια φορά, ο ορειβατικός σύλλογος ΕΠΟΣ Φυλής και με έβγαλε από τη δύσκολη θέση. Το οργάνωσε εκείνος. Και εγώ, φυσικά, ακολούθησα.
IMG_25289
Μεσημέρι Πέμπτης, της τελευταίας του Αυγούστου, κλείνοντας τις τελευταίες εκκρεμότητες στη δουλειά για τη βδομάδα που τελειώνει, πετώντας βιαστικά τα τελευταία πράγματα στο backpack και τελευταίο τσεκ σε σκηνή-υπνόσακο-υπόστρωμα, μπήκαμε στο τρένο για Πειραιά, και εκεί στο πλοίο για Νίσυρο. Οι ώρες πολλές, το ταξίδι μακρύ αλλά και μια ευκαιρία για ένα τελευταίο βλέμμα αποχαιρετισμού στα νησιά που περνάς και τους δίνεις ραντεβού για το επόμενο καλοκαίρι. Ή και νωρίτερα. Δε ξέρεις ποτέ.IMG_25294Άφιξη στη Νίσυρο εκείνη την δύσκολη ώρα που έχει τελειώσει σχεδόν η νύχτα, αλλά δεν έχει ξημερώσει καλά-καλά το επόμενο πρωί. Εκείνη η ώρα που λες «δε θα κοιμηθώ άλλο», αλλά όταν στήνεις τελικά τη σκηνή, μπαίνεις μέσα, χαλαρώνεις λίγο από το ταξίδι του πλοίου, κλείνεις για λίγο τα μάτια και το επόμενο που θυμάσαι είναι οι πρώτες αχτίδες του ήλιου να μπαίνουν ήδη στη σκηνή.
IMG_25284
Πρώτη μέρα στο νησί, λοιπόν. Ξεκινάμε -φυσικά- από το πολύχρωμο Μανδράκι. Μικρά σοκάκια, πολύχρωμα ξύλινα μπαλκόνια που μπλέκονται μεταξύ τους, άλλα που έχουν εκείνη τη θέα στο μπλε του Αιγαίου που νομίζεις δεν τελειώνει πουθενά, μια πλατεία Ηλικιωμένης με το δέντρο που την καλύπτει ολόκληρη, εκεί που είναι και το καφενείου του Αντρίκου ή του Νικόλα -όπως θες πες το, θα καταλάβουν. Και σιγά-σιγά ανεβήκαμε πάνω, μέχρι την Παναγία τη Σπηλιανή, για να το δούμε και από ψηλά. Και από κει, ξανά κάτω, στο επίπεδο της θάλασσας και στην παραλία Χοχλάκοι με τις μεγάλες μαύρες πέτρες για την πρώτη βουτιά στο νησί, και για να ξεκινήσει και η αντίστροφη μέτρηση με τα τελευταία μπάνια του καλοκαιριού.
IMG_25301
Και ως είθισται όταν είσαι σε νησί, μετά τη θάλασσα, τι πάει; Ούζο/μπύρα/τσίπουρο, μεζέδες και καλή παρέα. Εκεί λοιπόν, στον Οξό, κάτω από το βράχο του μοναστηριού, σχηματίστηκε μια από τις καλοκαιρινές εικόνες που θα θυμάσαι και θα χαμογελάς τον χειμώνα που έρχεται. Για το απόγευμα της ίδιας μέρας, είχαμε αφήσει και μια άλλη εικόνα που συνήθως θυμάσαι τους χειμώνες. Τα θαλασσινά ηλιοβασιλέματα. Στη Νίσυρο λένε, ότι το ωραιότερο είναι από το Παλαιόκαστρο. Ε ακριβώς εκεί πήγαμε και εμείς για να το εξακριβωσούμε. Και πιθανόν ήταν. Δε θα σου πω από ποιον βράχο το έβλεπες καλύτερα ή από ποια γωνιά έκανες την καλύτερη λήψη, μπορώ να σου πω μόνο σε ποιον βράχο χωράτε και οι δύο, ώστε και να κοιτάτε προς τη θάλασσα, αλλά και μεταξύ σας. Γιατί όλα τα ηλιοβασιλέματα, τα βλέπεις λίγο καλύτερα αν έχεις και κάποιον να τα μοιραστείς.
IMG_25307
Μέρα δεύτερη και ξεκινάμε την πεζοπορική εξερεύνηση του νησιού. Πρώτος στόχος το ψηλότερο σημείο του νησιού, η κορυφή Προφήτης Ηλίας στα 698μ. και το ομώνυμο εκκλησάκι του. Η ανηφορική πορεία εύκολη, με συνεχή θέα προς τη θάλασσα -ναι! τις λατρεύω αυτές τις πορείες- και η κατηφορική μετά, ακόμα πιο εύκολη με κάποια σημεία που θέλανε λίγο παραπάνω προσοχή λόγω κατολισθήσεων και χαλασμένων κομματιών μονοπατιού, χωρίς όμως να έχουν κάποια ιδιαίτερη δυσκολία. Η κατάληξη του μονοπατιού στον Στέφανο και τον Πολυβιώτη, στους διάσημους κρατήρες του διάσημου ηφαιστείου της Νισύρου. Και όσο πλησιάζεις, τόσο αρχίζεις και την νιώθεις όλο και περισσότερο τη ζέστη. Και κατεβαίνοντας κάτω στον κρατήρα, έχεις χάσει πια επαφή με την πραγματικότητα και νομίζεις ότι έχεις μεταφερθεί σε άλλον πλανήτη με κάποιον μαγικό τρόπο. Και μετά ανεβαίνεις και στον δεύτερο κρατήρα, και τσουπ άλλος πλανήτης. Χρώματα, πετρώματα, ζέστη, θειάφι. Δε ξέρεις που είσαι. Είναι εντυπωσιακό το τοπίο γύρω σου και εσύ δε ξέρεις τι να κάνεις, που να κοιτάξεις, που να βάλεις τον εαυτό σου σε αυτό το τοπίο. Λίγα είναι τα μέρη που νιώθεις κάπως έτσι μπερδεμένη, και όσο τα γνωρίζεις, τόσο γνωρίζεις και τον εαυτό σου.
IMG_25377
Με βαριά καρδιά δεν φύγαμε από το ηφαίστειο γιατί ξέραμε ότι θα επιστρέφαμε σύντομα. Χρειαζόμασταν όμως επειγόντως ένα δροσερό μπάνιο στη θάλασσα να ρίξει λίγο τη θερμοκρασία. Και έτσι μετά από σύντομη περιπλάνηση στον -σχεδόν ακατοίκητο- οικισμό Εμπορειός με τη φυσική του σάουνα και το Μπαλκόνι στο Αιγαίο, κατηφορίσαμε εν μέσω μονοπατιού προς το παραθαλάσσιο, γραφικό χωρίο Πάλλοι.
IMG_25362
Λίγο πριν την παραλία, εντυπωσιαστήκαμε από το κτίριο – φάντασμα των Λουτρών που κάποτε ερχόντουσαν από όλα τα μέρη του κόσμου για τα ιαματικά νερά στις μεγαλοπρεπείς εγκαταστάσεις τους, και τώρα στέκει εκεί κτίριο εγκαταλελειμμένο σαν να σταμάτησε μόλις χθες τη λειτουργία του, ενώ έχουν περάσει 40+ χρόνια.IMG_25300Το βράδυ, αφού προλάβαμε και ξεκουραστήκαμε από το περπάτημα της ημέρας λίγο στη σκηνή, ήταν ιδανική ευκαιρία για γνωριμία με το nightlife του νησιού. Δηλαδή τα μεζεδοπωλεία του με τους ντόπιους μεζέδες του, την πλατεία Ηλικιωμένης και τον Αντρίκο (και τον Νικόλα, πάντα τον Νικόλα!), την Απολωλή κόρη με τον κήπο της, τα παραθαλάσσια μπαράκια.
IMG_25408
Η πεζοπορία της επόμενης μέρας μπορεί να μην έπιανε κορυφή όπως η χθεσινή, είχε όμως δύο άλλους βασικούς λόγους για να σου μείνει στη μνήμη. Τον οικισμό Νικιά και ένα μονοπάτι σαν να περπατάς πάνω στην καλντέρα. Ξεκινώντας από τους κρατήρες, ανηφορίσαμε προς τα Νικιά. Η θέα εκπληκτική -μου θύμισε για λίγο εκείνο το μονοπάτι στην άκρη της καλντέρας της Σαντορίνης. Και μόλις φτάσαμε στα Νικιά, άλλη έκπληξη. Το ομορφότερο χωριό του νησιού, μια πλατεία-κόσμημα, ένα Ηφαιστειολογικό Μουσείο που σου δίνει ακριβώς να καταλάβεις σε τι ακριβώς στέκεσαι εκείνη τη στιγμή, σοκάκια, σοκάκια, σοκάκια. Αφού τα απολαύσαμε όλα αυτά στην πλατεία μαζί με μια σπιτική λεμονάδα και ένα χαλβά Νισύριο, πήραμε το κατηφορικό πια μονοπάτι προς Παχιά Άμμο. Ανέβηκε εδώ λίγο η δυσκολία -ειδικά για ακροφοβικούς- αλλά η θέα συνεχίζει να σου κόβει την ανάσα. Μέχρι που κάποια στιγμή, το μονοπάτι γίνεται πια αρκετά βατό και έχεις φτάσει στην Παναγιά την Κυρά -εκεί που θα κλέψεις 1-2 ρώγες σταφυλιού για να ξεδιψάσεις και για να γεμίσεις ενέργεια μέχρι την Παχιά Άμμο. Την Παχιά Άμμο που περνώντας από αυτοσχέδιες σκηνές και αιώρες θα ζηλέψεις τους ιδιοκτήτες τους και θα το σημειώσεις στο βάθος του μυαλού σου ως ακόμη μια ανοικτή υπόσχεση επιστροφής για μια εβδομάδα στη φύση – μια εβδομάδα στην Παχιά Άμμο με μια σκηνή στην αμμουδιά.
IMG_25426
Η επόμενη και τελευταία μέρα στο νησί είχε ένα απαραίτητο πρωινό ξύπνημα που όσο δύσκολο φάνταζε στην αρχή, τόσο απολαυστικό ήταν στη συνέχεια. Την είχες υποσχεθεί στον εαυτό σου άλλωστε αυτή τη βόλτα. Πρωί – πρωί -σχεδόν με την ανατολή- μια μοναχική βόλτα στο Μανδράκι. Την ώρα που βγαίνει το ζεστό ψωμί του φούρνου, την ώρα που γιαγιάδες σκουπίζουν τις αυλές και σου λένε την πρώτη χαμογελαστή καλημέρα, την ώρα που βανάκια ξεφορτώνουν εμπόρευμα στα μαγαζιά. Και πάνω απ’ όλα την ιδανική ώρα που τα χρώματα της φύσης και της βοκαμβίλιας στα σοκάκια μπλέκονται με τα τεχνητά και τα χρώματα των μπαλκονιών, χωρίς την έντονη βαβούρα τουριστών. Αφού λοιπόν απόλαυσα αυτή τη βόλτα, μπήκαμε στο καϊκάκι για απέναντι. Για το Γυαλί σε πρώτη φάση και για τον Άγιο Αντώνιο σε δεύτερη. Το νησί της ελαφρόπετρας και των εξαγωγών το πρώτο -με ό,τι αυτό συνεπάγεται, το νησάκι με τη μοναχική παραλία και ένα ξωκλήσι στην κορυφή του το δεύτερο, που θέλεις-δε θέλεις θα σε κάνει να βουτήξεις στα κρυστάλλινα νερά του και να αποχαιρετήσεις εκεί, έτσι, το καλοκαίρι. Επιστροφή στη Νίσυρο για μια τελευταία ψαρόσουπα και ένα τελευταίο παγωτό Volcano και επιστροφή στην φθινοπωρινή πια Αθήνα προετοιμάζοντας άρα και νέες φθινοπωρινές εξορμήσεις.
IMG_25454
Δε θα μπορούσα να διαλέξω άλλο soundrack αυτού του post από τον Νικόλα που τόσο συχνά ανέφερα και λείπει. Ιδού λοιπόν. Στιγμές από τον Νίκο Παπάζογλου.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s