Πολωνία | Gdansk – Gdynia – Sopot, Malborck Castle.

Ήταν Οκτώβριος του ’18 και ήταν το 3ο ταξίδι στην Πολωνία. Ίδια χώρα – διαφορετικές πόλεις. Αυτή τη φορά θα πηγαίναμε πιο βόρεια, για την ακρίβεια στις ακτές της Βαλτικής, στο Gdansk – την 6η σε σειρά μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Οι πτήσεις της Ryanair είναι ακριβώς ο ορισμός του city break καθώς φεύγεις από Αθήνα Παρασκευή μεσημέρι -έχοντας την cabin bag κάτω από το γραφείο στη δουλειά, και γυρνάς Δευτέρα βράδυ, φέρνοντας μερικά pierogi, σοκολάτα Wedel, ή ό,τι άλλο για να γλυκάνεις συναδέλφους και να κάνουν τα στραβά μάτια για την απουσία σου στο ξεκίνημα της εβδομάδας.
IMG_25486
Έτσι, λοιπόν Παρασκευή απόγευμα ήμασταν ήδη στο Gdansk, και αφού φτάσαμε στην μικρή, αλλά χαριτωμένη σοφίτα που είχαμε κλείσει μέσω AirBnB, στον 8ο όροφο μιας παλιάς πολυκατοικίας με θέα την πόλη, φύγαμε κατ’ευθείαν για την πρώτη γνωριμία μαζί της -ξέρετε, αυτή που είναι η πιο αυθόρμητη απ’ όλες, που περπατάς κοιτάζοντας πάνω, που ψάχνεις να βρεις σημάδια προσανατολισμού, που ψάχνεις τι θα κάνεις τις επόμενες μέρες. Κάπως έτσι, καταλήξαμε να τρώμε το βραδινό μας στο Mandu, ένα μαγαζί με την ίσως μεγαλύτερη ποικιλία pierogi, τόση που έχεις διαβάσει τον κατάλογο 5 φορές και ακόμα δε ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Μια βραδινή βόλτα στην Dlugi Street που ακόμα και στις 10 το βράδυ ήταν γεμάτη φωνές, κόσμο, φωτάκια -δεν το συναντάς συχνά εδώ πάνω και πίσω στη σοφιτούλα για ξεκούραση.
IMG_25513
Σάββατο. Όλη η μέρα δική μας αφιερωμένη στο Gdansk. Η πρώτη στάση, φυσικά στον Καθεδρικό St Mary ανεβαίνοντας τα 400 σκαλιά για να θαυμάσουμε τη θέα από ψηλά -και για μια πρωινή προπόνηση ίσως. Ο καιρός συννεφιασμένος, με τις ψιχάλες του ανά ώρες, ή με τις λίγες αχτίδες του ήλιου να σκάνε δειλά, επίσης ανά ώρες. Κατεβαίνοντας λοιπόν από το καμπαναριό του Καθεδρικού, ο ήλιος είχε βγει λίγο παραπάνω και ήταν ιδανική στιγμή για να κατηφορίσουμε προς την αποβάθρα του λιμανιού, να μυρίσουμε λίγο Βαλτική. Αυτό το κάναμε μέσω του μικρού, αλλά πολύ όμορφου δρόμου, Mariacka Street -ή αλλιώς δρόμο του κεχριμπαριού, καθώς εκεί τα παλιά τα χρόνια οι έμποροι και μικροπωλητές έβγαζαν την πραμάτεια του έξω από το μαγαζί, δεξιά και αριστερά του δρόμου, κυρίως αντικείμενα όλων των ειδών από κεχριμπάρι και τα αντάλλασσαν ή τα πουλούσαν. Και σήμερα θα βρεις αρκετούς μικροπωλητές με πολύ ιδιαίτερα πραγματάκια να σου θυμίζουν το ταξίδι σου. Ο ήλιος συνέχιζε να φέγγει από πάνω μας οπότε  συνεχίσαμε τη βόλτα κατά μήκος της Βαλτικής και κάτσαμε για μια ανάσα ξεκούρασης (και έναν καφέ, και ένα γλυκό) στο Al Ponte Restaurant με θέα τη γέφυρα που ανεβοκατεβαίνει πάνω από τον ποταμό Motlawa και το Gdansk sign. Καθώς ο καιρός αρχίζει να κλείνει και να μαζεύονται σύννεφα πάνω από το κεφάλι μας, έχει έρθει η ώρα για σούπα. Περπατώντας και κάνοντας τη βόλτα μας από την απέναντι πλευρά του λιμανιού, πια, έχουμε φτάσει μπροστά από το Bar Mleczny -αν έχεις πάει έστω 1 φορά οπουδήποτε στην Πολωνία, σίγουρα τα ξέρεις- και μάλλον βρήκαμε το ιδανικό σημείο για μια γρήγορη σούπα -ίσα ίσα να ζεσταθούμε και να ξεκουραστούμε- πριν συνεχίσουμε τις βόλτες στην πόλη.
IMG_25601.JPG
Αφού ξαναπεράσαμε από το συντριβάνι του Ποσειδώνα να του πούμε ακόμα ένα γεια -είναι άλλωστε το χαρακτηριστικότερο ή το σημείο των ραντεβού της πόλης, βγήκαμε σε εκείνη την πλευρά του Gdansk που θυμίζει ένα τσακ από Αλσατία. Κανάλια, γεφυράκια, μεσαιωνικού στυλ σπίτια, κόκκινα φύλλα αναρριχόμενων φυτών στους τοίχους τους -και τότε θυμήθηκα γιατί είναι ίσως η καλύτερη εποχή το φθινόπωρο για ένα ταξίδι στην Πολωνία.
IMG_25588
Έχει αρχίσει πια να σκοτεινιάζει και κατευθυνόμαστε προς ένα από τα πιο ωραία και χουχουλιάρικα καφέ -απ’ ότι έχουμε διαβάσει- της πόλης. Το πατάρι του Josef K απέναντι από τα πολύχρωμα σπίτια. Ζεστή μπύρα με μέλι, πολυθρόνες, φωτογραφίες, συζήτηση της επόμενης κίνησης και στόχου. Αύριο θα έχει εκδρομή. Μια τελευταία στάση πριν τη σοφίτα μας, το Original Burger, με τις ροκιές του, για μια gourmet βρωμιά να πάρεις ό,τι έχασες μετά το περπάτημα της ημέρας.
IMG_25636.JPG
Κυριακή. Malborck Castle. Το μεγαλύτερο σε έκταση κάστρο στον κόσμο. Έβλεπα φωτογραφίες και φαινόταν εντυπωσιακό. Δεν περίμενα όμως ότι θα μάς έπαιρνε και 4 ώρες με χαλαρούς ρυθμούς να το γυρίσουμε με βάση την ακουστική ξενάγηση. Ήταν όμως πράγματι τόσο εντυπωσιακό όσο φαινόταν, και το σύστημα που έχουν με τα ακουστικά και το gps αξίζει. Έτσι, λοιπόν μπαινοβγαίναμε σε αίθουσες και εσωτερικές αυλές, σε κρεβατοκάμαρες και τραπεζαρίες που έπαιρναν το δείπνο τους οι Τεύτονες, βλέπαμε τη συλλογή σπαθιών και πανοπλιών, αλλά και κεχριμπαρένιων αντικειμένων, κάναμε ένα διαδραστικό μάθημα ιστορίας, από αυτά που την αγαπάς όμως, με αποτέλεσμα όταν τελικά τελείωσε η ξενάγηση και περάσαμε τη γέφυρα χρειαστήκαμε λίγο χρόνο να μεταφερθούμε ξανά από το ~1300 στο 2018. Αλλά χωρίς να έχουμε μετανοιώσει στιγμή για αυτές τις 4 ώρες. Κι ας είχε στο ενδιάμεσο μια τόσο όμορφη λιακάδα έξω. Την εκμεταλλευτήκαμε και αυτή στο τέλος, τότε που περάσαμε τη γέφυρα και βρεθήκαμε απέναντι. Ήταν το σημείο για την καλύτερη φωτογραφία -και για να καταλάβεις, ίσως λίγο το μέγεθός του.
IMG_25997.JPG
Στην επιστροφή με το τρένο, πάρθηκε η απόφαση τελευταίας στιγμής. Θα καθυστερούσαμε λίγο ακόμα να γυρίσουμε Gdansk κάνοντας μια σύντομη βόλτα στη Gdynia. Κι ας είναι κυρίως καλοκαιρινός προορισμός, κι ας είχε αρχίζει να σκοτεινιάζει, κι ας μην προλάβαμε για λίγο το Panorama της στον λόφο. Ένα παγωτό στο χέρι, μια βόλτα στο κέντρο και ξανά μέσα στο τρένο.
IMG_26023b
Δευτέρα. Η μέρα της επιστροφής, αλλά απογευματινής επιστροφής. Έτσι, είχαμε λίγο ακόμα χρόνο περιπλανήσεων στη διάθεση μας. Πολύ πρωινό ξύπνημα που τελικά μάς βγήκε σε καλό, καθώς απολαύσαμε μια εντυπωσιακή ανατολή ηλίου στο Sopot -στην μεγαλύτερη ξύλινη πλατφόρμα της Ευρώπης, είδαμε από κοντά εκείνο το «συμπιεσμένο σπίτι» που βλέπαμε στις φωτογραφίες και λέγαμε κάτι δεν πάει καλά, και ολοκληρώσαμε το τρίπτυχο Gdansk-Gdynia-Sopot τις Πολωνίας.
IMG_26014
Στο τρένο της επιστροφής, κι άλλη αυθόρμητη απόφαση. Θα κατεβούμε μία στάση πριν το κέντρο του Gdansk, στη γειτονιά Zaspie -την πολύχρωμη γειτονιά της περιοχής, καθώς έχουν πάει και έχουν φτιάξει graffiti στους τοίχους των σοβιετικών πολυκατοικιών και έχουν δώσει χρώμα στην καθημερινότητα τους. Αυτό είναι που λέμε ότι η τέχνη μπορεί να ζωντανέψει και να ομορφύνει τα πάντα. Επιστροφή στο Gdansk λοιπόν για τη τελευταία βόλτα, τον τελευταίο καφέ στο Perro Negro -επίσης τόσο γραφικό και ζεστό, ειδικά όταν έχει αρχίσει να βρέχει -θυμηθείτε πάλι τι σας είπα παραπάνω για το φθινόπωρο και την Πολωνία- ε αυτό!
Tricity
Αυτό ήταν λοιπόν, το τρίτο, αλλά τόσο διαφορετικό από τα προηγούμενα, ταξίδι στην Πολωνία. Και ναι, σίγουρα θα υπάρξει -ελπίζουμε- και 4ο. Είναι μια χώρα που την αγαπήσαμε από το πουθενά και μάς κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Οπότε και εμείς της δίνουμε το χρόνο που της αξίζει.

Όπως πάντα, το τραγούδι soundrack που διάλεξα για την ανάγνωση του post είναι αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s