Ιταλία | Σικελία – Catania, Siracusa, Taormina, Mt Etna.

[Σάββατο 30 Νοεμβρίου – Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019]

Η πρώτη μου φορά στην Ιταλία πριν χρόνια δεν ήταν ούτε η Ρώμη, ούτε η Φλωρεντία, ούτε το Μιλάνο -οι κλασικοί δηλαδή προορισμοί που ξεκινάς να ανακαλύπτεις τη γειτονική χώρα. Ήταν η Κάτω Ιταλία, η Matera, το Lecce, το αξιαγάπητο Alberobello και τα υπόλοιπα ελληνόφωνα χωριά της. Ναι, ήταν μια εναλλακτική αρχή εξερεύνησης της χώρας -επίσης τότε όντας φοιτήτρια στην Πάτρα, και με τη ryanair ακόμα να πηγαινοέρχεται μόνο στο αεροδρόμιο του Βόλου, το Bari-Πάτρα με πλοίο, και μάλιστα λίγο πριν από το erasmus μου, ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να σκεφτώ για ένα city break που θα λέγαμε σήμερα και ένα διάλειμμα από την εξεταστική.
79504206_804569313324113_7789015464373387264_o
Μου άρεσε εκείνο το ταξίδι, μου άρεσαν οι τόποι που είχα γνωρίσει τότε, που ναι μεν έβρισκα πολλά κοινά, αλλά την ίδια στιγμή ήταν και τόσο διαφορετικοί. Οπότε ήταν σίγουρο ότι θα επέστρεφα σε αυτό το κομμάτι κάποια μέρα. Και ακόμα πιο κάτω. Στον «βαθύ Νότο». Στη Σικελία. Και έγινε ένα κάποιο Σάββατο Νοεμβρίου, αντί άλλης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας που είχε ήδη ξεκινήσει να στήνει τους πάγκους και τα σπιτάκια των Χριστουγεννιάτικων αγορών. Και αντί για Χριστούγεννα, φέραμε λίγο ακόμα καλοκαίρι στην καρδιά του χειμώνα του 2019.
79644035_804517026662675_2509235630806925312_o
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2019. 
Η πτήση από Αθήνα απευθείας για την πόλη Catania, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σικελίας. Την «μαύρη πόλη» με φόντο το ηφαίστειο της Αίτνας. Την πόλη του Bellini και της Μαφίας. Και του εξαιρετικού φαγητού -να τα λέμε κι αυτά. Η ώρα πτήσης απόλυτα λογική και για να μην ξυπνάς αξημέρωτα και τρέχεις στο αεροδρόμιο, αλλά και για να έχεις μια γεμάτη πρώτη μέρα σε αυτόν τον νέο προορισμό. Βοήθησε και η αλλαγή ώρας, και έτσι 12 φύγαμε από Αθήνα, 12.40 ήμασταν ήδη εκεί, και 2 το μεσημέρι τρώγαμε ήδη τα πρώτα aranchini απέναντι από το διάσημο θέατρο του Bellini. Και ναι, είχαμε όλη τη μέρα δικιά μας.
78261796_806462559801455_8262923534498529280_o
Με πρώτη στάση στην piazza Duomo με τον Καθεδρικό της πόλης, αφιερωμένο στην Αγία Αγάθη, αλλά και τον οβελίσκο με τον διάσημο ελέφαντα, τον Liotru, ο οποίος είναι το σύμβολο της πόλης, και σύμφωνα με τους αστικούς μύθους της περιοχής, έχει μαγικές υπερδυνάμεις. Η βόλτα συνεχίστηκε μέχρι το λιμάνι της πόλης και την ψαραγορά της, το Castello Ursino, και ανηφορίζοντας τελικά την Via Etna καταφέραμε να γυρίσουμε σχεδόν όλο το κέντρο της πόλης -βλέποντας συνεχώς μπροστά μας τον Bellini.
80083805_815771598870551_6482349223084818432_o
Ήταν πρώτη μας μέρα στον Ιταλικό νότο, οπότε και δε γινόταν να μην κάνουμε τις παραδοσιακές στάσεις -που πλέον έχουμε μάθει καλά σε αυτά τα ταξίδια στην Ιταλία. Παγωτό στο χέρι από την πρώτη gelateria που η βιτρίνα της θα κάνει στόμα να ανοίξει και μάτια να γυαλίσουν, αυθεντική italianικη πίτσα για βραδινό Pizzeria Le 2 Botti, και σε αυτήν την περίπτωση της Catania, ένα wine bar (Razmataz) με αναποφάσιστες επιλογές από τα εξαιρετικά κρασιά που έχει -και αύριο πάλι εδώ θα ήμασταν. E και φυσικά cannoli -του Νονού- στην Pasticceria Savia.
IMG_32703
Επιστρέφοντας το βράδυ προς το  σπίτι, και κοιτάζοντας ξανά και ξανά τον χάρτη οργανώνοντας την αυριανή μέρα, ήμασταν αναποφάσιστοι. Να περάσουμε άλλη μια μέρα στην Catania με κίνδυνο σχεδόν ίδιες βόλτες στη ναι μεν γοητευτική παλιά πόλη, αλλά που ήδη είχαμε περπατήσει το μεγαλύτερο μέρος της, ή μήπως… Συρακούσες;

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2019. 
Η απόφαση μάλλον ήταν εύκολη, αν λάβεις υπόψη του τον… ακάθιστο που έχουμε εκ γενετής, οπότε και φύγαμε για Συρακούσες με το λεωφορείο Interbus. Και λίγο χαζεύοντας από τα παράθυρα το μπλε του ιταλικού νότου, λίγο σιγοτραγουδώντας Encardia, φτάσαμε στην… άσπρη πόλη, τις πανέμορφες, αρχοντικές Συρακούσες, και στιγμή δεν το μετανιώσαμε.
81551102_820842601696784_6784263695754067968_o
Από τη στάση που μάς άφησε το λεωφορείο στο κέντρο των Συρακουσών, κατευθυνόμαστε προς την Παλιά Πόλη στο νησάκι Ortygia. Και πίνουμε τον πρώτο καφέ απέναντι από τον Ναό του Απόλλωνα. Συνεχίζοντας τις βόλτες στα λαμπερά -βοήθησε και η ηλιόλουστη μέρα- σοκάκια της πόλης, βρισκόμαστε στον εντυπωσιακό Καθεδρικό, χτισμένο πάνω σε ερείπια ναού αφιερωμένο στη Θεά Αθηνά. Όλη η piazza Duomo των Συρακουσών είναι ένα κομψοτέχνημα που δε χορταίνεις να την περπατάς γύρω γύρω είτε να τη θαυμάζεις από τις άκρες της. Ναι, στιγμή δεν έχουμε μετανιώσει για την επιλογή να έρθουμε εδώ.
80518550_820842155030162_3274753499086192640_o
Έχουμε βάλει στόχο το κάστρο Maniace -όχι για κάποιον συγκεκριμένο λόγο, αλλά γιατί είναι στην άκρη του νησιού, και άρα θα μάς επιτρέψει να διασχίσουμε όλο το ιστορικό κέντρο και να περπατήσουμε όσα περισσότερα σοκάκια του γίνεται. Και στις άκρες τους να θαυμάζουμε τη Μεσόγειο -και τους τολμηρούς που Δεκέμβρη μήνα κάνουν μπάνιο σε κάποια από τις παραλίες της.
81442376_820843221696722_6438149435468808192_o
Το μεσημέρι θα μας βρει απέναντι από την θεά Άρτεμις, στο Punto G, να πίνουμε, να συνεχίσουμε να πίνουμε, δοκιμάζοντας τα κρασιά του ιταλικού νότου, μαζί με μπρουσκέτες ή άλλες τοπικές σπεσιαλιτέ, πριν ανηφορίσουμε για το αρχαιολογικό πάρκο Νεάπολη με το ρωμαϊκό θέατρο, το «αυτί του Διονύσου» μεταξύ των σημαντικών αξιοθέατων. Δυστυχώς, κάναμε το σφάλμα του απρόσεκτου ταξιδιώτη και δεν προσέξαμε την ώρα πάνω στον ενθουσιασμό της πρώτης φοράς στις Συρακούσες και για λίγο χάσαμε το ωράριο λειτουργίας του. Όμως, δώσαμε την υπόσχεση όχι μόνο να επιστρέψουμε, αλλά να επιστρέψουμε καλοκαίρι, και ιδανικά για κάποια παράσταση στο θέατρο.
79849074_820843475030030_609576990265049088_o
Επιστρέφοντας στην Κατάνια το απόγευμα, και λίγο πριν βραδιάσει για τα καλά -αλλά πέσουμε πάνω σε μια άλλη έκπληξη, πήγαμε να προλάβουμε το πιο… κρυφό ρωμαϊκό θέατρο της πόλης -δεν είναι Επίδαυρος, είναι Αρχαίο Θέατρο Άργους- αλλά και αυτό έχει τη γοητεία του. Και τη στιγμή ακριβώς που έχει νυχτώσει πια και τα φώτα στους δρόμους ανάβουν, σήμερα, μάλλον ανάψανε περισσότερα. Ναι μπορεί να μην ήμασταν στο Στρασβούργο ή στη Νυρεμβέργη με τις γνωστές και μεγάλες Χριστουγεννιάτικες αγορές, αλλά να σας πω κάτι; Και η Κατάνια είχε μια πανέμορφη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα -το δρομάκι Montesano μάλλον ήταν το αγαπημένο μας.
79690427_815772698870441_6714363609817808896_o
Που αρμονικά μάς έφερε μέχρι την αγαπημένη Via Filomena με τα μπαράκια και εστιατόρια με τα τραπεζάκια έξω και τα φωτάκια τους. Επιλέξαμε το Curtigghiu, μετά από πολλές βόλτες πάνω κάτω μέχρι να αποφασίσουμε. Αλλά σίγουρα, ήταν μια επιλογή που έκλεισε αυτή την τόσο γεμάτη με ιδανικό τρόπο.
79687979_815772495537128_2064044455052181504_o
Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019. 
Η τρίτη μέρα του ταξιδιού ήταν μάλλον και ο σκοπός αυτού -άσχετα αν μέχρι τώρα οι Συρακούσες φαινόταν να έχουν το προβάδισμα του εντυπωσιασμού. Ένα trekking στην Αίτνα. Επιλέξαμε το γραφείο Etna Experience, και το δίλημμα ένα μεγάλο trekking όσο πιο ψηλά γίνεται ή ένα μικρό trekking και επίσκεψη στην Taormina συζητιόταν για μέρες. Κάτι ο Woody Alen και η Mighty Aphrodite, κάτι η γοητείας και της υπόλοιπης πόλης της Taormina, μας οδήγησαν στην δεύτερη επιλογή.
78956206_807946842986360_5911357042185994240_o
Φεύγουμε λοιπόν από την Catania γύρω στις 9 το πρωί με ένα mini van, και κατευθυνόμαστε προς το βουνό – ηφαίστειο Αίτνα, με τον οδηγό να μάς δίνει τις πρώτες πληροφορίες της περιοχής -και ένα tip, μεταξύ άλλων, μόλις μπορέσουμε να επισκεφτούμε οπωσδήποτε και το Stromboli -το οποίο προσωρινά είναι κλειστό. Η πρώτη στάση που θα κάνουμε έχοντας αρχίσει να νιώθουμε ήδη την επίδραση του υψομέτρου είναι στο καταφύγιο Chalet Clan Dei Ragazzi, για την πρακτική προετοιμασία της ανάβασής μας. Που πρακτικά δεν ήταν ανάβαση, ήταν μια βόλτα στο βουνό με μικρή υψομετρική. Το τοπίο όμως ήταν εντυπωσιακό. Εκείνη την ημέρα είχε και έναν συνδυασμό συννεφιάς και ομίχλης, και μαζί με την ηφαιστειακή τέφρα, το τοπίο γινόταν ακόμα πιο χειμωνιάτικα κινηματογραφικό.
79392321_813156559132055_3234541781878046720_o
Η τελευταία μάς στάση στην Αίτνα -μετά το μεσημεριανό μας κολατσιό στο παραπάνω καταφύγιο, ήταν στο σπήλαιο Grotta dei Ladroni, ώστε να μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι γνωρίσαμε την Αίτνα… εις βάθος. Περπατώντας για λίγα μέτρα στο εσωτερικό της, εκεί που παλιά φυλασσόταν το χειμώνα το χιόνι ώστε να πουληθεί το καλοκαίρι και να γίνει μεταξύ άλλων η διάσημη σισιλιάνικη γρανίτα, νιώσαμε πραγματικά στην καρδιά της Αίτνας, και αν ο δρόμος μάς φέρει ξανά εδώ πάνω, σίγουρα θα επιλέξουμε μια ακόμα μεγαλύτερη trekking διαδρομή να τη χορτάσουμε περισσότερο.
80022919_813226089125102_3927096810157375488_o
Επόμενη στάση της ημέρας λοιπόν, η γοητευτική Taormina. Και μιας και είμαστε στην καρδιά του χειμώνα, δυστυχώς οι μέρες είναι μικρές και έχουμε λίγο χρόνο στη διάθεση μας με φως ημέρας. Οπότε με το που φτάνουμε στην πόλη, εννοείται ότι πάμε κατευθείαν στο σήμα κατατεθέν της. Το διάσημο ρωμαϊκό θέατρο. Ανεβήκαμε πάνω πάνω και θαυμάσαμε τη θέα, περπατήσαμε ανάμεσα στις θέσεις τα διαζώματα και ευχηθήκαμε να ακούσουμε το τρίτο κουδούνι και να δούμε την παράσταση να ξεκινά, κατεβήκαμε τη σκηνή και αν κάναμε πολλή ησυχία, ακούγαμε  τα χειροκροτήματα των θεατών που έχουν περάσει από εκεί όλα αυτά τα χρόνια. Και ζηλέψαμε λίγο.
IMG_32939c
Δε μπορούσαμε να φύγουμε εύκολα από το θέατρο λόγω της ομορφιάς του, έπρεπε όμως γιατί σήμερα ήμασταν μαζί με άλλους και ο χρόνος ήταν πιο περιορισμένος. Οπότε, ανεβοκατεβαίνοντας την Corso Umberto, αλλά και τα σοκάκια δεξιά και αριστερά της. πήραμε μια γερή δόση από αυτήν την πόλη, που αν και μπήκε στο πρόγραμμα τελευταία στιγμή, κυρίως λόγω μιας ταινίας, μάς άφησε σίγουρα τις καλύτερες εντυπώσεις, τόσο που θα επιστρέφαμε ξανά, ακόμα και για έναν espresso.
IMG_32939
Επιστρέφοντας, βράδυ πια στην Κατάνια, το τελευταίο μας βράδυ στην πόλη, αντισταθήκαμε σθεναρά ώστε να περάσουμε και αυτό το βράδυ στη via Filomena ψάχνοντας ξανά το ιδανικό μαγαζάκι για φαγητό, και κατευθυνθήκαμε στην πιο εναλλακτική γειτονιά της Κατάνια, τα «Εξάρχεια» της, και το μπαράκι Vermut και μάλλον ήταν το ιδανικό τελείωμα του ταξιδιού.
79618352_815772742203770_5270950514677252096_o
Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019. 
Προσθέτω και αυτή την ημέρα μόνο και μόνο για να αναφέρω για άλλη μια φορά τη δυσκολία μιας πρωινής πτήσης, 07.35, αλλά με πλεονεκτήματα. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο εξοικονομείς μια μέρα άδεια, καθώς από το αεροδρόμιο πας κατευθείαν στη δουλειά, βάζεις τη βαλίτσα κάτω από το γραφείο, αυτήν την playlist να παίζει, και κρυφοκοιτάς το κινητό για την τελευταία φωτογραφία του ταξιδιού.

Το ταξίδι αυτό κόστισε 174€ συμπεριλαμβανομένων των αεροπορικών εισιτηρίων με απευθείας πτήση της Ryanair, airbnb δωμάτιο στο κέντρο της πόλης -αλλά όχι στην καλύτερη συνοικία της, εισιτήριο με λεωφορείο μετ’ επιστροφής για Συρακούσες, και το κόστος του Etna Experience με το trekking στην Αίτνα και την επίσκεψη στην Taormina.

ΥΓ: Πιο φυσικά δε γίνεται ότι όλο το post διαβάζεται καλύτερα με την παραπάνω playlist ή απλώς με τους αγαπημένους Encardia και πιθανόν αυτό.

Ήταν το 6ο ταξίδι μας στην Ιταλία, και είναι σίγουρο ότι ακόμα δεν έχουμε τελειώσει μαζί της, αλλά και ούτε έχουμε τέτοιο σκοπό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s