Μάλτα | Γύρω – Γύρω όλοι.

Μαϊος στη Μάλτα. Ένα ταξίδι που πολλές φορές είχε οργανωθεί στο μυαλό, καμιά δεν είχε πραγματοποιηθεί. Και έφτασε επιτέλους η ώρα του. Οριακά λίγο πριν πιάσουν οι ζέστες στο νησί, εκείνες που κάνουν τις μετακινήσεις χειρότερες από το Πατήσια – Σύνταγμα, 15αύγουστο στην Αθήνα. 5 μέρες, 4 νύχτες, (κλασσική&αγαπημένη) Ryanair στο τιμόνι, και Airbnb συνοδηγός με την ελπίδα αυτή τη φορά να πάει καλύτερα από τη Σκωτία. Και ευτυχώς πήγε. Όπως πήγαν και όλα τα υπόλοιπα συγκριτικά με ό,τι είχα στο μυαλό μου. Πάμε να τα δούμε αναλυτικά.
IMG_23493
Ημέρα 1η. Μια Τρίτη του Μαϊου. Αναχώρηση από Αθήνα αργά το απόγευμα, εκείνο που μπορείς να το πεις και βράδυ χωρίς να προσβληθεί. Άγχος να κλείσει η βαλίτσα μόλις γυρίσεις από τη δουλειά, άγχος να μπεις στο λεωφορείο για το αεροδρόμιο και να πεις το πρώτο «τα καταφέραμε!». Αλλά το καλό το άγχος. Το παραγωγικό, που σε βοηθάει να πετύχεις όλα όσα έχεις στο μυαλό. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Μάλτας, στην περιοχή Luqa, η πρώτη έκπληξη, Μόλις χάσαμε το τελευταίο λεωφορείο για Βαλέτα και η μόνη λύση ταξί. Δεύτερη έκπληξη -ευχάριστη-. Προπληρωμή ταξί σε γκισέ του αεροδρομίου, με συγκεκριμένο κόστος και απόδειξη. Ούτε φόβος να πας Βαλέτα μέσω… Ιταλίας ούτε τίποτα. Χμμ.. κάτι ΔΕ μου θυμίζει. Το δωματιάκι μας μάς περίμενε στην Msida, μικρούλικο, βολικό, και με ευγενικό και εξυπηρετικό ιδιοκτήτη (πληροφορίες εντός, έκπτωση στα δεξιά) και κατευθείαν στο ραντεβού με το μαξιλάρι για να γεμίσουμε μπαταρίες για τις επόμενες γεμάτες μέρες που είχαμε.
IMG_23891Ημέρα 2η.
Πρώτο πρωινό ξύπνημα ενθουσιασμού στο νέο τόπο που επισκέπτεσαι και αμέσως έξω να το εξερευνήσεις. Λεωφορείο για Βαλέτα και με έναν λίγο μεγαλύτερο από το κανονικό κύκλο (ας όψεται ο παραπάνω ενθουσιασμός που μας ώθησαν στην απέναντι στάση), νάτη η εντυπωσιακή, όμορφη και μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού.  Ήρεμη και άδεια ακόμα, καθότι και αγουροξυπνημένη, προλάβαμε και πήραμε μια καλή δόση πριν εισβάλλουν οι ορδές των τουριστών. Και ήταν πολλοί. Έτσι, ελαφρώς άδειο και ήρεμο προλάβαμε και είδαμε τον Καθεδρικό του Αγίου Ιωάννη με τα έργα του Caravaggio, έτσι ήπιαμε τον καφέ στο Cordina χαζεύοντας το πλήθος, έτσι περπατήσαμε μέχρι τους κήπους Upper Barraka Gardens για ρομαντζάδα και θέα προς τις Τρεις Πόλεις, ακριβώς έτσι γυρίσαμε όλες τις ανηφοροκατηφόρες της Βαλέτας χωρίς να κουραστούμε -ψυχολογικά έστω- καθόλου. Και πάνω που είχε αρχίσει να συννεφιάζει σε αυτό το τόσο ηλιόλουστο νησάκι της Μεσογείου, πήραμε το λεωφορείο και αλλάξαμε κατεύθυνση. Marsaxlokk. Γραφικό ψαροχώρι στα νοτιοανατολικά του νησιού, με χαρακτηριστικό τις παραδοσιακές και πολύχρωμες βαρκούλες luzzo, αλλά και το καλό ψάρι στα… ταβερνάκια του λιμανιού. Αφού χορτάσαμε και από τα δύο, λεωφορείο και επιστροφή. Η ώρα είχε πάει μεν αργά το απόγευμα, αλλά ακόμα η ενέργεια της πρώτης μας μέρας καλά κρατούσε. Έτσι, αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς τη Μία από τις Τρεις Πόλεις, Birgu ή Vittoriosa. Ήμασταν πια στην ώρα του δειλινού και νομίζω πώς δεν έχω να προτείνω κάτι καλύτερο από αυτό. Μοιάζει με τη Βαλέτα αν αφαιρέσεις την πολυκοσμία. Πράγμα που το κάνει ιδανικό. Αν προσθέσεις και το χρώμα της την ώρα που δύει ο ήλιος, έκλεισε η συμφωνία. Απογευματινό παγωτό στο χέρι για να κρατηθεί η ενέργεια στα ύψη και βόλτες, πολλές βόλτες. Σε όλα τα σοκάκια αν γίνεται. Σχεδόν έγινε. Για αυτό και γυρνώντας πια στο δωμάτιο, ο ύπνος ήρθε αμέσως, για να συγκεντρώσει ξανά την ενέργεια της επόμενης μέρας.
IMG_23578
Ημέρα 3η. 

Ο στόχος για σήμερα η  Σιωπηλή Πόλη. Mdina. Ιδανικά πολύ νωρίς το πρωί για να καταφέρουμε να τη δούμε όντως Σιωπηλή. Σχεδόν τα καταφέραμε. Σε σημείο που να είναι τόσο σιωπηλή που ακόμα και πολλά μαγαζιά να είναι κλειστά ή μόλις να ανοίγουν. Αφού ρουφήξαμε όσα σοκάκια μπορέσαμε και χαθήκαμε σε λαβυρίνθους που δε θες να βγεις, βρήκαμε το διάσημο Fontanella για έναν καφέ σε συνδυασμό με κάποιο από τα  λαχταριστά του κέικ που τόσα είχαμε διαβάσει. Βγαίνοντας από το καφέ είδαμε μια άλλη Mdina. Όχι πια αγουροξυπνημένη, όχι πια με κλειστά μαγαζιά και με ΠΟΛΥ κόσμο. Οπότε ήταν ώρα να φύγουμε εμείς. Και μετά από το προσκύνημα στην Greek Gate και το Greek Bordello (Ω ναι!) κατηφορίσαμε προς την πόλη Rabat με τις γνωστές κατακόμβες. Μόνο που εμείς επιλέξαμε όχι τις μεγάλες, τις γνωστές, αλλά άλλες μικρότερες και λιγότερες τουριστικές, όχι μόνο για να εξασφαλίσουμε τον έλεγχο μιας ελαφριάς κλειστοφοβίας, αλλά και γιατί η κυρία στην είσοδο ήταν μια τόσο χαμογελαστή Μαλτεζάνα που ήταν αδύνατο να αντισταθείς.
IMG_23672
Επόμενη στάση Mosta με την εντυπωσιακή  Rotonda, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικό. Κάτι παρόμοιο με το Pantheon της Ρώμης, αλλά σε κυκλικό σχήμα. Μικρή περιπλάνηση, στην πόλη, μεσημεριανό στο Mellows Cafe και τοπική μπύρα και επιστροφή μέσω St Julians. Η κοσμική περιοχή της Μάλτας. Η περιοχή, που αν δεν είχε το παγωτατζίδικο RivaReno πιθανόν να την είχα ήδη ξεχάσει. Κάντε εικόνα ένα ελληνικό νησί με κακό τουρισμό τέλη Ιουλίου και θα καταλάβετε τι εννοώ. Από εκεί, πιάσαμε το παραλιακό μονοπάτι του λιμανιού με κατεύθυνση Sliema. Και αυτό ήταν ίσως από τις ωραιότερες βόλτες μας. Φτάνοντας στη Sliema, βρήκαμε το κατάλληλο παγκάκι την ώρα της δύσης του ήλιου, απολαύσαμε την κόκκινη Βαλέτα από απέναντι, ένα τροπικό βανάκι πίσω από το παγκάκι μάς έφτιαξε κάτι περίεργα, δροσιστικά κοκτέιλς, ό,τι πρέπει να πάρουμε τις απαραίτητες ανάσες για την επιστροφή στο δωμάτιο.
IMG_23669
Ημέρα 4η. 
Με δυο λόγια η μέρα σήμερα θα είχε island hopping και σπανάκι. Και εξηγούμαι. Το χωριό του Popeye στο Anchor Bay το είχαμε ακούσει, είχαμε δει φωτογραφίες, αλλά είχαμε διαπιστώσει επίσης, ότι δεν είναι και ο ευκολότερος τρόπος να πας με το λεωφορείο. Όμως το αποφασίσαμε και ό,τι γίνει. Και ευτυχώς δεν το μετανιώσαμε. Ίσως λίγο καήκαμε παραπάνω. Αλλά για αυτό μάλλον φταίει ένα λεωφορείο που δεν ερχόταν, και άλλο ένα λεωφορείο που τα 5 λεπτά έγιναν 1 ώρα. Αλλά στο ενδιάμεσο, αυτό το χωριουδάκι που είχε φιλοξενήσει τον Robin Williams τη δεκαετία του ’80 ντυμένο Popeye ήταν ακόμα τόσο γραφικό και όμορφο που ναι, άξιζε τον κόπο, έστω και για μια φωτογραφία από απέναντι και χωρίς να ανταλλάξεις μια αγκαλιά με την Olive και το μωρό τους, Sweet Pie. Μετά και τις περιπέτειες των λεωφορείων και των καθυστερήσεων είχε πάει αργούτσικα, αλλά το πρόγραμμα της ημέρας θα έβγαινε κανονικά.   IMG_23794Cirkewwa Ferry και από εκεί καραβάκι για νησάκι Comino και Blue Lagoon. Για τη Γαλάζια Λίμνη της Μάλτας. Και όντως άξιζε και ήταν εντυπωσιακό. Δεν κολυμπήσαμε βέβαια, παρά είχε κόσμο και έλλειψη σκιάς για κάτι τέτοιο, αλλά κάναμε μια πανέμορφη πεζοπορία γύρω γύρω από το νησάκι, ανεβήκαμε στον πύργο του για μια περιμετρική θέα, γελάσαμε με τους ανανάδες που κάποτε περιείχαν κάποιου είδους κοκτέίλ και τώρα επέπλεαν στη θάλασσα και πήραμε το καραβάκι για το νησί της Καλυψούς, της γυναίκας που φυλάκισε τον Οδυσσέα, το Gozo.
IMG_23823c
Μεγαλύτερο απ’ όσο φανταζόμασταν, αλλά ιδανικό για γευσιγνωσία τοπικών πιάτων και μπύρας στη Victoria, την πρωτεύουσα του νησιού, και μια πανοραμική άποψη από τη Citadella. Και σιγά σιγά πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Καθώς ήταν και το τελευταίο μας βράδυ στη Μάλτα, είπαμε να το περάσουμε στη γειτονιά μας που την είχαμε αδικήσει τόσες μέρες πηγαίνοντας όλο σε άλλα μέρη.
IMG_23869
Msida λοιπόν, και βόλτα με παγωτό στο χέρι παράλληλα με τη μαρίνα της, όμορφα φωτισμένη εκκλησία που αντανακλάται στο νερό και δίνει μια άλλη μαγεία σε αυτό το τελευταίο βράδυ.
IMG_23872
Ημέρα 5η.
Η πτήση μας ήταν το απόγευμα, επομένως είχαμε ακόμα λίγο χρόνο στη διάθεση μας. Και φυσικά επιστρέψαμε Βαλέτα. Όπως άνοιξε ο κύκλος, έτσι θα έκλεινε. Χωρίς το άγχος του να προλάβω να δω πολλά, αλλά με τις επιλογές που ήδη είχαμε κάνει από την πρώτη μέρα σε αυτά που μας άρεσαν. Βόλτες ξανά ανάμεσα σε αυτά τα περίεργα λευκά γλυπτά που παρουσίαζαν Μαλτέζικες παροιμίες με αφορμή την Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2018, το δρομάκι και τα σκαλάκια της St Lucia πειρασμός για να κάτσεις και να τα δοκιμάσεις όλα, ακόμα ένα παγωτό στο χέρι γιατί πλέον ο καιρός ήταν καλοκαιρινός χωρίς κανένα σύννεφο.
IMG_23476
Ο επίλογος αυτού του ταξιδιού στο νησί που… μοιάζει με τη Ρόδο και έχει το μέγεθος της Άνδρου είναι ότι τελικά μοιάζει περισσότερο με την Κέρκυρα, ή ακόμα καλύτερα δε μοιάζει με κανένα και έχει έναν δικό του χαρακτήρα. Όπως ακριβώς η γλώσσα του. Σου ακούγεται μουσουλμανική, γράφεται δυτικά. Ενώνει πολιτισμούς. Όπως θα έπρεπε να κάνουν όλες. Έφυγα για το ταξίδι με μια μέτρια γνώμη και ένα «Γιατί όχι;» στο άκουσμα της οικονομικής τιμής των εισιτηρίων. Γύρισα από αυτό με μια άλλη άποψη, εντυπωσιασμένη, και ναι, ένα «Γιατί όχι να μην πάω ξανά;«.

[Σημαντικές πληροφορίες ταξιδιού]
Όλες οι διαδρομές έγιναν με την κάρτα tallinja απεριορίστων διαδρομών σε όλο το νησί, κόστους 21€ με ισχύ 7 μέρες, η οποία πραγματικά αξίζει, και εκτός του Popeye Village, σε όλες τις υπόλοιπες διαδρομές τα λεωφορεία ήταν τυπικά, στην ώρα τους, άνετα και κλιματιζόμενα (εκτός από ένα που παρά λίγο να βγούμε με πνευμονία).
Η διαμονή στην Msida θα έλεγα ότι είναι σε καλό σημείο, καθώς είναι ανάμεσα από Valletta και Sliema, και ένα είδος πέρασμα ανάμεσα σε δύση και ανατολή για τα λεωφορεία. To δωμάτιο στο Airbnb είναι αυτό, και θα έλεγα ότι προτείνεται αν δεν έχεις ιδιαίτερες απαιτήσεις, παρά έναν ύπνο, αξιοπρεπή επίπεδα καθαριότητας, βολικές αποστάσεις.
Πτήση Αθήνα – Μάλτα και επιστροφή με Ryanair. Είπαμε κλασική & αγαπημένη. Τα υπόλοιπα απιστίες και αλατοπίπερο για να μας λείπει, κι ας άλλαξε τους όρους των αποσκευών και δε μάς επιτρέπει εύκολα δεύτερη τσάντα εκτός cabin.
IMG_23697
Και κλασικά πια, το post διαβάζεται καλύτερα με αυτό για soundrack -κι ας έχει ήδη τελειώσει το διάβασμα και είσαι έτοιμος να με κλείσεις. Προλαβαίνεις να το αφήσεις να παίζει μέχρι το επόμενο ταξίδι.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s